Ο Ούγκο Τσάβες πέρασε και αυτός πια στην ιστορία αφήνοντας του μια βαριά κληρονομιά σε όποιον τον διαδεχθεί.
του Στρατή Μαζίδη
Χαμένος το τελευταίο διάστημα λόγω της μάχης που έδινε για την υγεία του, ωστόσο ζωντανός και αυτό ήταν που μετρούσε για τους υποστηρικτές του.
Διάβασα αρκετά κείμενα για τον Τσάβες δεξιά κι αριστερά όσον αφορά τις αλλαγές που επέφερε η άνοδος του αποβιώσαντος ηγέτη της Βενεζουέλας στα φτωχά λαϊκά στρώμματα.
Θα σταθώ όμως σε λιγότερα γεγονότα τα οποία είχαν τύχει της αντίστοιχης προβολής όλα αυτά τα χρόνια.
Ο Τσάβες επανεκλεγόταν στη θέση του. Όσο κι αν είχε γίνει καθεστώς ή διέθετε έναν κάποιο μηχανισμό, εντούτοις ο λαός του έδινε υψηλό ποσοστό. Άρα για κάποιο λόγο θα το έκανε.
Ο μέχρι πρότινος ηγέτης της Βενεζουέλας κρατικοποίησε τα πετρέλαια πετώντας έξω από την πατρίδα του όλες τις πολυεθνικές κρατώντας τα χρήματα για το κράτος και όχι τους ξένους.
Επίσης δε δίστασε να αποκαλέσει Χίτλερ τον Μπους, να αποτρέψει μια εις βάρος του κίνηση πριν αρκετά χρόνια και να στείλει στο διάολο τους αμερικανούς για όσους το θυμούνται. Κάτι σαν το δικό μας Κώστα Σημίτη όταν με κατεβασμένα παντελόνια ευχαριστούμε την αμερικανική κυβέρνηση μετά τα Ιμια.
Έχω την αίσθηση πως ο Ούγκο Τσάβες, ένας πιστός και πατριώτης αριστερός ηγέτης της Βενεζουέλας, είναι η πολιτική προσωπικότητα που απουσιάζει σήμερα από την ελληνική πραγματικότητα…
Τα θέματα των αναρτήσεων δεν εκφράζουν απαραίτητα και τις απόψεις των διαχειριστών και των συντακτών του ιστολογίου μας. Τα σχόλια εκφράζουν τις απόψεις των σχολιαστών και μόνο αυτών.
Σχόλια που περιέχουν ύβρεις ή απρεπείς χαρακτηρισμούς διαγράφονται κατά τον έλεγχο από την ομάδα διαχείρισης. Ευχαριστούμε.