![](https://lh4.googleusercontent.com/-OyX48dcTLXo/UywDNEMEdJI/AAAAAAAAAK8/_MUp6-WQtDg/w964-h377-no/SHMA2.jpg)
Αυτοδιοίκηση για αυτολύπηση: αν πιστέψουμε πάλι ότι μας αρκούνε τα «καλά παιδιά» και οι «φρέσκιες ιδέες»...
Οι ομιλίες των υποψηφίων για τις αυτοδιοικητικές εκλογές στην τηλεόραση δημιουργούν την εντύπωση ότι υπάρχει βαθειά γνώση των προβλημάτων και ότι υπάρχει πλήθος από νέες-φρέσκιες ιδέες που προτείνονται για τη λύση τους. Και όχι μόνο!. Ένα πολύβουο μελίσσι από «καλά παιδιά», είναι έτοιμο να δράσει, να πρωτοστατήσει για να γίνουν όλες αυτές οι νέες ιδέες πράξη. Την ίδια ευφορία ιδεών, τον ίδιο ανταγωνισμό δημιουργικών «αστέρων» της αυτοδιοίκησης συναντά όποιος φυλλομετρήσει τα προεκλογικά έντυπα. Όλα δείχνουν σα να μη μένει στον ψηφοφόρο κάποιο άλλο ερώτημα που να ζητά απάντηση πέρα από αυτό: να διαλέξει ανάμεσα στα «καλά παιδιά» τα πιο καλά (τους συγγενείς, τους φίλους...), κι ανάμεσα σε «λαμπρές ιδέες» αυτές που περισσότερο προτιμά.
Δεν είναι η πρώτη φορά.
Το ίδιο έργο ζούμε πάντα στο προεκλογικό πανηγύρι και δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι το πράγμα έχει το γούστο του. Εκείνο όμως που είναι αυτή τη φορά περισσότερο από ποτέ άλλοτε αληθινό είναι ότι καθόλου δεν αρκεί να βρούμε τα «καλά παιδιά» και να τα ψηφίσουμε. Ότι δεν μας λείπουν, γενικά, οι νέες και σωστές ιδέες.
Αυτό που μας λείπει πραγματικά είναι ο «μπούσουλας», για να εξετάσουμε από την αρχή τους στόχους μας, να συμφωνήσουμε για τις προτεραιότητες, να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο παίρνονται οι αποφάσεις για τις λύσεις που προωθούνται.
Αυτή τη φορά, περισσότερο από ποτέ πριν, χρειαζόμαστε όχι απλώς μιαν αλλαγή πολιτικής αλλά μιαν ανατροπή: πέντε χρόνια μετά, η κρίση έχει αναστατώσει την καθημερινότητα κι όλες τις παλιές ισορροπίες, όχι μόνο σε εθνική αλλά και σε τοπική κλίμακα. Η κρίση ορίζει πλέον τα πλαίσια και τους όρους για τη λύση των αυτοδιοικητικών προβλημάτων. Από όποια σκοπιά κι αν το κοιτάξουμε.
Πλάι στην καρδιά της πόλης λειτουργεί το στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών χωρίς χαρτιά: μια αποθήκη κρατουμένων χωρίς κατηγορία, ανθρώπων στερημένων την ελευθερία τους χωρίς δίκη. Κι όλα συνεχίζουν την πορεία τους σα να μη τρέχει τίποτε. Ενάμισι χρόνο τώρα, τα «καλά παιδιά με τις λαμπρές ιδέες» και τα «αυτοδιοικητικά», βεβαίως, κριτήρια, έχουν καταπιεί αμάσητη την ασήκωτη, για κάθε δημοκρατικό πολίτη, ντροπή. Θα συμφιλιωθούμε στα μουγκά και εμείς όλοι, με την αδικία;
Το πεδίο βολής –και άλλα δημόσια ακίνητα- πέρασαν στην ιδιοκτησία του ΤΑΙΠΕΔ χωρίς να ανοίξει μύτη. Σιωπηλά, αθόρυβα και συναινετικά, τα «καλά παιδιά με τις λαμπρές ιδέες» αποδέχθηκαν με «αυτοδιοικητικές τιμές» την αποστέρηση του δήμου από πολύτιμους πόρους που οδεύουν προς πώληση ή ενοικίαση προκειμένου να εξοφλούνται ψίχουλα από το δημόσιο χρέος. Οι παραλίες και ο αιγιαλός παραχωρούνται στην ανεξέλεγκτη νομή και την εκμετάλλευση ξενοδόχων και άλλων «αναπτυξιακών» δυνάμεων. Εμείς, οι πολλοί, θα συνταχθούμε σα βρεγμένες γάτες με ένα τέτοιο «τζόγο»;
Τα σχολικά κτίρια γερνούν χωρίς την απαιτούμενη συντήρηση κι οι σχολικές εφορίες πένονται με την περικοπή των επιχορηγήσεων. Παράλληλα, κάποιοι αυτοδιοικητικοί παράγοντες είναι πρόθυμοι να συναινέσουν στη μείωση του αριθμού των σχολείων που λειτουργούν και να ανακατανείμουν τους εκπαιδευτικούς για να ...«μπαλώσουν» τα κενά. Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας για τους ανασφάλιστους έχει αφεθεί στον αλτρουισμό και την κοινωνική προσφορά των υγειονομικών που έστησαν ουσιαστικά αβοήθητοι το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης. Σε κόσμο και κοσμάκη τάζουν ότι θα βρει δουλειά «μετά τις εκλογές» αν στείλει «βιογραφικό»: αναγνωρίζεται άραγε το λάθος μετά την απομάκρυνση από την κάλπη; Υπάρχουν συμπολίτες που σιτίζονται χάρη στην αλληλεγγύη όπως υπάρχουν και ζητιάνοι που υπόσχονται για ένα πεντόευρω την ψήφο τους. Πώς στάθηκαν απέναντι σε αυτά τα κοινωνικά μέτωπα, τέσσερα χρόνια τώρα τα αυτοδιοικητικά «σκήπτρα», τα φαβορί και τα πουλέν;
Μπορεί κανείς να συνεχίσει να απαριθμεί τις χαίνουσες πληγές που άνοιξαν τα τελευταία χρόνια και να αναρωτιέται πού βρισκόταν και τι έκανε καθένα από τα «καλά παιδιά με τις λαμπρές ιδέες». Όπως και να το δεις, -σε επίπεδο πόρων, σε επίπεδο θεσμών (ιδίως με αυτόν τον τερατώδη και δυσκίνητο «Καλλικράτη»!), σε συνθήκες εντεινόμενης κοινωνικής και οικονομικής απορρύθμισης - ένα είναι το δίδαγμα: το πιο επείγον, το πρώτιστο είναι η ανάγκη για ανατροπή πολιτικής. Τα πρόσωπα έρχονται μετά.
Πρώτο μας μέλημα είναι να αλλάξει η πολιτική. Και αυτόν το Μάη δίνεται μια έξοχη ευκαιρία να καταφερθεί ένα τριπλό πλήγμα στην πολιτική της απορρύθμισης. Ας βάλουμε όλοι ένα χέρι για ένα «τριπλό κάταγμα» στην ασχήμια και τη μιζέρια που μας πολιορκεί. Για μια απάντηση κόντρα στην αυτολύπηση σε δήμο, περιφέρεια και ευρωβουλή!
Δημήτρης Β. Σερεμέτης, αναπληρωτής καθηγητής της Εφαρμοσμένης Οικονομικής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου (υποψήφιος σύμβουλος με την Πρωτοβουλία Αλληλέγγυων Πολιτών και τον Π. Ψηλογιαννόπουλο). dser@aegean.gr, τηλ. 6937 275 505.
Πρωτοβουλία Αλληλέγγυων Πολιτών για την Ανατροπή στον Δήμο Κορινθίων
Τα θέματα των αναρτήσεων δεν εκφράζουν απαραίτητα και τις απόψεις των διαχειριστών και των συντακτών του ιστολογίου μας. Τα σχόλια εκφράζουν τις απόψεις των σχολιαστών και μόνο αυτών.
Σχόλια που περιέχουν ύβρεις ή απρεπείς χαρακτηρισμούς διαγράφονται κατά τον έλεγχο από την ομάδα διαχείρισης. Ευχαριστούμε.